آموزگار اعتدال، مُرد!

چهارشنبه، هفتم مهرماه 1395، شبکه بی بی سی خبر مرگ جمشید آموزگار،نخست وزیر ایران در زمان شاه را در سن 93 سالگی اعلام کرد.

جمشید آموزگار رئیس حزب رستاخیز ایران و نخست وزیر سرسپرده شاه خائن،در سال 56 در حالی به کرسی نخست وزیری رسید که تلاش داشت با ژست آزادی خواهانه،حرکتی معتدل را در دستگاه حاکمیت به نمایش بگذارد.

او در ظاهر به بعضی نشریات و گروه های منتقد رژیم اجازه فعالیت داد تابه اصطلاح ثابت کند که تحمل بالایی در مواجهه با مخالفین دارد. این ادعا البته فقطیک ظاهرنمایی منافقانه بود. آموزگار گمان می کرد با عوام فریبی و طرح شعارهای پوچخواهد توانست در نهان بی آن که آب از آب تکان بخورد، مخالفین اصلی و تأثیرگذاررژیم را از صحنه خارج سازد.

اقدام نابخردانه رژیم شاه در به شهادت رساندن سید مصطفی خمینی درراستای سیاست مکارانه آموزگار در همان زمان صورت پذیرفت.

این قتل اما نه تنها کمر امام را نشکست و این دشمن شماره یک شاه خبیثرا از پای نینداخت بلکه یک بار دیگر باعث انسجام حامیان امام در برگزاری مراسمترحیم شهادت فرزند ایشان گردید.

دومین اقدام اشتباه سیاستگذاران دولت آموزگار، انتشار مقاله توهینآمیز نسبت به حضرت امام در 17 دی 56 بود که به قیام خونین 19 دی و بیداری جامعهاسلامی منجر شد. آموزگار گمان می کرد که با سیاست نفاق و تعارض در گفتار و رفتارخواهد توانست به ظاهر منتقدان را جذب دستگاه و یا لااقل ساکت نموده و در باطن دماراز روزگارشان در بیاورد.

کشتار مردم قم در 19 دی و برگزاری چهلم های پیاپی در شهرهای بزرگی چونتبریز و کرمان و یزد و ورامین و مشهد و ... شعله های انقلاب را به بدنه مردم تسریداد و به پیروزی انقلاب اسلامی منجر شد و ثابت کرد که تقدیر خدا، تدبیر مدعیان رابه خاک خواهد افکند.

عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد؛ فالله خیرالماکرین.