استقبال از محرم، خوب یا بد؟!

باید دید منظور واقعی از به استقبال محرم رفتن چیست؟

این بحث امروز چالش برانگیز شده و ظاهراً سوءتفاهماتی را به همراهداشته است. علت ظهور این حاشیه ها بیان ناقص منظور و مراد گوینده هاست.

اگر استقبال از محرم را به این معنا بگیریم که مثلاً چند روز زودتر ازشروع این ماه، سیاه پوشیده و عزاداری ها را آغاز کنیم خوب این رفتار نوعی افراطگرایی در عزاداری بوده و ضروری و معقول به نظر نمی رسد.

اما اگر استقبال از محرم را به معنای ایجاد آمادگی قلبی برای درکمعارف اهل بیت علیهم السلام و بهره مندی از تعالیم اسلام و کسب فیوضات الهی بدانیمخیلی هم خوب و به جاست. این که به همدیگر توصیه کنیم محرم نزدیک شده و خوب استحواسمان را جمع کرده و با فاصله گرفتن از گناه، زمینه انس با حقایق مکتب وحی واتصال به نهضت فکری و معنوی و فرهنگی حضرت اباعبدالله علیه السلام را فراهم آوریمدر واقع نوعی خودسازی و حرکت در مسیر رشد معنوی و اصلاح نفس است.

بدترین سخنی که این روزها خواندم استدلال تهی و کم مایه طلبه ای بودکه نوشت استقبال از محرم یعنی استقبال از کشته شدن امام حسین!

با این وصف چون امام علیه السلام در روز دهم محرم شهید شده عزاداری درنه روز قبل از آن نیز باید استقبال از کشته شدن حسین علیه السلام تلقی شود! راستیمگر فلسفه عزاداری برای امام حسین و یاران و فرزندانش صرفاً به خاطر قتل و شهادت مظلومانهآنهاست؟! یادمان رفت این جمله پیرخمین را که فرمود گریه بر مظلوم، فریاد علیه ظالماست؟

مصیبت اصلی که در جریان قیام حسین بن علی علیه السلام بر اسلام وجامعه اسلامی روا گردید ذبح شریعت محمد ص و پایمال شدن طریقت حق و نادیده گرفته شدن مسیر ترسیم شده اسلام و غربتراه خداست.

آشنایی کوتاه با زندگی آیت الله محمدی...