سیب زمینی نباشیم

جمله معروفی از شهید چمران نقل شده که بسیار تکان دهنده ست. می گفت تازمانی که کودکی در دورافتاده ترین نقظه آفریقا از گرسنگی رنج می برد من نمی توانماز ته دل خنده سر داده و آسوده باشم.

به شهید حسن رجایی فر هم گفتند تو یک بار به سوریه رفتی مجروح هم شدیو دینت را ادا کردی چرا دوباره اصرا داری که اعزام بشوی؟ بمان و به کودک خردسالتبرس. گفت یک روز در اطراف شهر حلب سر بریده کودکی را بالای یک دیوار دیدم. منچگونه می توان به زن و فرزندان خود سرگرم باشم در حالی که آن گوشه دنیا کودکیمظلومانه به خاک و خون می افتد؟

این تفکر آموزه ای از مکتب عدل علی ست که می فرمود اگر مسلمان از اینکه بشنود خلخال از پای زن یهودی کشیده اند و از غصه بمیرد، رواست.

این روزها برای مظلومیت مسلمانان میانمار کمترین کاری که می توانیمانجام بدهیم غصه خوردن و ابراز ناراحتی است. هر انسان یک رسانه است و با اندوه وکاستن از شادی هایش می تواند پیام غربت کودکان بی پناه میانمار را به دیگران منتقلنماید.

آشنایی کوتاه با زندگی آیت الله محمدی...