ما و ولایت عادل

یکی از بایسته ترین صفاتولیّ، دارا بودن عدالت است. ولایت در گونه فردی آن نیز نیازمند رعایت اصل عدل است.عدم رعایت موازین عدالت در ولایت فردی ( مانند ولایت بر صبی و ... ) ممکن است کهولیّ را از حق ولایت ساقط نکند؛ اما به هر حال می تواند منجر به اتلاف حقوق وانحطاط در زندگی دنیوی و اخروی شود.

در جامعه اسلامی، کسانیصلاحیت زمامداری امور را دارا هستند که عادل بوده و بر رعایت حقوق مردم اصرارداشته باشند. حاکم عادل همواره درصدد راهنمایی مردم بوده و امور جامعه را بر مبنایخرد به نیکی اداره می نماید. توجه به این ویژگی، خط قرمزی را ترسیم می کند که براساس آن ولایت اهل جور، ناحق بوده و بر خلاف امر الهی است. بنا بر این وظیفه مردماست که ولایت عادل را پذیرفته و با او همراه شوند.

ـ على الإمام ان یعلّم اهلولایته حدود الاسلام و الایمان. بر امام استکه حدود اسلام و ایمان را به اهل مملکت (و آنها که تحت سرپرستى او هستند) بیاموزد.

ـ لیس منا أهل البیت إمامإلا و هو عارف بأهل ولایته و ذلک لقوله تعالى إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِکُلِّ قَوْمٍهادٍ امام و پیشوایى از ما خاندان نیست جز آنکه او دانا و عالم است به کسانى که برآنها ولایت دارد، و این به خاطر گفتار خداى تعالى است که فرموده به راستى که تو بیمدهنده هستى و هر قومى را راهنمایى است.

ـ من أحسن الکفایة استحقالولایة کسى که کاردانیش نیکو باشد سزاوار حکومت و ولایت است.

ـ خذ الهدایة من اهل ولایته.هدایت و راهنمایى را از اهل ولایت خدا فرا گیر.